Dart

Lotka

Tarcza

Gra i trening

Recenzje

Barrel

 

           Barrel to najważniejsza część lotki to on odpowiada za jej właściwości i końcową cenę.

Stop barrela

           W przypadku tańszych lotek barowych to mosiądz, inox, stopy niklu, dawniej używano też brązu i miedzi. Profesjonalne lotki wykonane są z wolframu (W/tungsten) pierwiastka o dużej gęstości. Wraz ze wzrostem % wolframu rośnie twardość, odporność i redukują się wymiary barrela. Identyczne wagowo lotki wolframowe są mniejsze o połowę względem mosiężnych. Cena lotek zależy od ilości wolframu w stopie, nie polecam stopów 70% mają spore wymiary i są zwyczajnie miękkie. 80% jest wystarczające na wyprodukowanie dobrej lotki. 90-97% jest standardem w prestiżowych modelach. O ile w przypadku lotek soft nie ma większych różnic o tyle w steel zwłaszcza na większych wagach zawartość wolframu daje o sobie znać. 97% Sigma 23g ma wymiary jak 80% lotka o masie 19g i jest znacznie trwalsza. Jakość tungstenu pomiędzy firmami znacznie się różni i tak 90% McCoya może zachowywać się jak 80% Unicorna. Wolfram daje lepszą trajektorie i balistykę lotce, lepiej kupić nawet uważne niż nowe a mosiężne. W przypadku lotek mosiężnych nie ma różnicy czy zakupimy lotki za 8zł czy firmowy zestaw dla pseudo początkującego za 40zł. Jeśli się decydujemy na mosiądz to wybierajmy torpedy, są cieńsze na końcach i wygodniej je trzymać. Sporo takich modeli ma Winmau np. serie A. Fordham, D. Priestley, T. Hankey, Playboy.

 

Środki ciężkości i kształt barreli

          

           Kształty barreli są przeróżne jednak zanim zaczniemy szukać odpowiedniego dla nas nie kierujmy się tylko wyglądem ale ustalmy jakim środkiem ciężkości ma dysponować. Nie da się tego zrobić inaczej niż poprzez sprawdzenie. Poszukajmy jakiegoś PUBu lub klubu z dartem i porzucajmy trochę lotkami. Nawet zakup piwa dla właściciela sprzętu za możliwość potrenowania 30min jest opłacalny względem ryzyka zakupu droższych wolframowych lotek które nam nie siądą. Po ustaleniu typu środka ciężkości pozostanie nam już tylko kwestia zawężenia wyboru do paru modeli z danego typu. Środki ciężkości wynikają z odpowiedniego wyprofilowania barreli. Front Loaded - barrel ma środek ciężkości przesunięty na przód i rozszerza swój kształt w stronę grotu. Lotki te lecą wolniej (łatwiej obserwować trajektorię) i bardziej parabolicznie, dają złudzenie większej wagi. Polecane dla osób którym wchodzą lotki w tarcze pod ujemnym katem. Większość frontów wymusza również chwyt na danej pozycji barrela przez co łatwiej uzyskać powtarzalność na chwycie. Ta grupa barreli jest bardzo zróżnicowana pod względem wymiarów i kształtu od torped po grube bombowce.  Przykładowe modele to Unicorn Gripper 2, Target Voyager, lotki zawodowców takich jak D. Priestley (Mance), Simon Whitlock (Wizzard), A. Fordham (Viking). Normal Loaded - barrel ma środek ciężkości na środku, kształt jest prosty i równy bądź symetryczny na obu końcach. Barrele te maja najszersze pole do eksperymentowania bo w zasadzie środek ciężkości w dużej mierze określa punkt złapania barela. Ale co za tym idzie dużo silniej karzą błędy wynikające z nierównego chwytu i braku powtarzalności. Przykładowe modele to RedDragon Double16, Target Excell, lotki zawodowców takich jak P. Taylor (Phase2), Marvyn King (King), E. Bristow, M. Webster. Back Loaded - barrel ma środek ciężkości przesunięty na tył i zwęża swój kształt w stronę grotu. Lotki te sprawiają wrażenie lżejszych, lecą prosto i bardzo szybko, zazwyczaj ma to jednak związek z opływowymi kształtami a nie wynika strickte ze środka ciężkości. Popularne w Japonii, natomiast w Europie typowe back loaded to rzadkość, większości bliżej do normal a środek tylko nieznacznie wychodzi za połowę lotki. Kształt to zazwyczaj smukła torpeda której bliżej do pocisku. Przykładowe modele to Unicorn Phase4 (Sigma), McCoy Stealth, RedDragon Silver Ammo, lotki zawodowców takich jak R. Wagner, Darryl Fitton, Paul Lim.

           W przypadku lotek do softa na 2BA trzeba zwracać uwagę na opis producenta, gdyż pozorny kształt lotki nie pokrywa się z ich rzeczywistymi środkami ciężkości. Zjawisko występuje powszechnie w lotkach azjatyckich ale przenikać tez zaczyna na stary kontynent. Japończycy wyraźnie preferują bardziej fikuśne kształty i grubsze średnice (choćby po to aby owe kształty wydobyć). Standardem jest 7-7,5mm średnicy na długości 39-42mm, jasne staje się że lotka taka na tych wymiarach musiałby mieć przy 90% zawartości wolframu co najmniej 22g a mamy odczynienia z lotkami soft 16-18g. Trick leży w tym że ujmują im masę drążąc je w środku znacznie głębiej niż jest to robione w standardowej procedurze tworzenia lotek soft. W zależności od chęci uzyskania danego efektu pod shaftem lub grotem i tym sposobem następuje operowanie środkami ciężkości. Lotka która ma szerszy przód barrela wydrążona pod grotem normalizuje się, są też odwrotne sytuację i proste symetryczne barrele tak naprawdę są front albo backloaded.

 

Wymiary barrela

           Wymiary to indywidualna sprawa. Jednak nie powinniśmy bez wcześniejszego sprawdzenia i pewności przekraczać wymiarów 50mm na długości i 8,5mm na średnicy. Powyżej tych wymiarów stają się coraz mniej poręczne. Radze nie wpadać w fobię na punkcie grubości. Wiele osób uznaje tylko cienkie proste barrele (6-6,5mm) choć nigdy nie porzucała dłużej grubszymi z wolframu. Ta awersja wynika zazwyczaj  po barowych lotkach z mosiądzu. Najbardziej debilnym argumentem jest zdanie „że lepiej się mieszczą w polu 3xbull czy 3xT20”. Życzę każdemu naiwniakowi aby doszedł do poziomu gdzie zacznie mu to przeszkadzać w jakimkolwiek stopniu.

 

Waga barrela i jej dobór

           Waga lotek ma swoje ograniczenia. Limit dla soft dart wynosi 18g dla barrela i 20g dla całej lotki. Wynika to z przeznaczenia pod elektroniczne tracze, cięższa lotka silniej działa na matrycę i uszkadza ją. W europie utrwalił się głupi zwyczaj podawania zaokrąglonej wagi całej lotki soft, jedynie w Japonii podaje się wagę barrela. W praktyce więc od wagi z opakowania w zależności od firmy należy odjąć 1,5-2,5g aby uzyskać realną wagę barrela. Waga barreli lotek w steel dart nie może przekroczyć 50g. Wyczucie wagi diametralnie zmienia się w zależności od środka ciężkości lotki i jej wymiarów. Nie jest to regułą jednak im barrel krótszy tym wyraźnie łatwiej znosi wzrost wagi, nadmierna długość z dużą wagą może tworzyć kiepski układ i psuć stabilność lotu. Przykładem może tutaj być seria Sigma Unicorna gdzie wraz ze wzrostem wagi modeli w obrębie serii następuje paradoksalne skracanie i pogrubianie lotki. Przy zmianie barrela musimy niestety od nowa uzgodnić preferowaną wagę a nie przenosić jej w ciemno ze starego kompletu odmiennych lotek. Wagę dobiera się indywidualnie pod względem preferencji gracza i nie ma tutaj reguły że dla początkujących są lekkie a dla zaawansowanych cięższe jak się często słyszy. W PL jest tendencja do unikania wag powyżej 22g z racji lobby soft dart. Większość graczy steel to gracze którzy przeszli z softa i mają kilkuletni staż oraz techniki rzutu wypracowane pod lżejsze lotki. Waga lotki nie ma związku z siłą gracza, w praktyce ciężkimi można rzucać lżej i wynika to ze wzoru na pęd (p = m razy v). Sporo osób jest zaskoczonych że po zmianie wagi o parę gramów lotka może mieć problem nie z doleceniem do tarczy ale z faktem że często wylatuje powyżej linii naszego celu. Występuje też zjawisko które może dawać fałszywy obraz co do ciężkości lotek dla indywidualnego gracza. Może się okazać iż potrafi rzucać jedynie lekkimi lotkami np. 18g i bardzo ciężkimi np. 26g a nie będzie tolerował wagi pośredniej np. 23g. Przyczyna tkwi w tym że 23g lotki są zbyt ciężkie aby stosować siłową technikę rzutu a zbyt lekkie aby wykorzystać pęd od dużej masy. Taki kontakt z lotkami z martwego przedziału może skutkować wyrobieniem sobie fałszywej opinii iż możemy rzucać tylko lekkimi. Dlatego ważne jest aby sprawdzać każde lotki jakie wpadną nam w rękę i testować.

 

Chwyt (grip) barrela

           Grip ma za zadanie pomóc graczowi w uchwyceniu barrela, ustaleniu odległości w ułożeniu palców na nim a tym samym uzyskania powtarzalności w chwycie co zapewni stałe położenie środka ciężkości lotki przy rzucaniu.

           Ringed (obrączkowy) to najprostsze nacięcia często pociągnięte dodatkowo kolorową farbą na żłobieniu. Gęstość jak i głębokość jest bardzo zróżnicowana. To w zasadzie najprostszy możliwy chwyt. Zalety zależą od ilości wcięć  (wraz z ich wzrostem rośnie przyczepność), głębokości, jak i kształtu noża który je wycinał. Knurled (radełko) - najczęściej spotykany grip głównie w tańszych lotkach. W zależności od głębokości radełka otrzymujemy dosyć mocny chwyt. Lotka się nie ślizga nawet na zatłuszczonych palcach. Minusem jest moment puszczenia lotki z palców grip ten może to utrudniać. Purist - standardowy chwyt z pojedynczych nacięć ułożonych parami przemiennie w węższej i szerszej pozycji. Daje bardzo dobry chwyt i w miarę gładki moment wypuszczenia. Znany z lotek Phase. Razor (brzytwa) - nazywany też saber lub shark bo przypomina zęby rekina. Daje nienajgorszą  przyczepność i gładsze puszczenie. Blunt razor (tępa brzytwa) - chwyt to ścięta na krawędzi brzytwa. Popularnych w lotkach japońskich w euro dopiero się pojawia. Grip specjalistyczny na odpowiednie odcinki które powinny być podtrzymywane jedynie opuszkiem palca lub paznokciem. Stone (kamień) - nazwa pochodzi o wyglądu który przypomina szorstki kamień. Grip wygląda jakby powstał poprzez wyszarpanie wolframu  i jest szorstki. Bardzo silny grip mający w zasadzie te same zalety i wady co radełko. Rozpylony chwyt (atomized grip) - to specjalnie zmatowione laserem odcinki barrela, zapewniają bardzo silny chwyt pomimo pozornej gładkości minusem jest nietrwałość gripa który ma tendencję do ścierania się. Pencil (ołówek) – gładkie barrele bez gripa zwane ołówkowymi. Opinie co do tej formy są skrajne. Zalety to maksymalny brak oporu przy wypuszczeniu lotki a z minusów oczywiście brak jakiejkolwiek przyczepności. Wymagany talk na palcach. Microgrip - drobne wersje standardowych gripów np. microrazor, microringed, dają silna przyczepność dosyć odporne i świetnie wyglądające. Profilowany - grip ten zazwyczaj jest gładki ale sam kształt barrela wymusza odpowiedni chwyt na danej pozycji. Pomimo gładkości palce nie ślizgają się zbytnio  po barrelu a moment wypuszczenia lotki jest gładki. Minus to oczywiście wymuszenie stałej pozycji chwytu barrela co jest równocześnie też ich zaletą dla wielu osób które nie potrafią odmierzyć odległości i pozycji chwytu.

 

Lotki dla początkującego

           Nie ma czegoś takiego jak lotka dla początkującego i zaawansowanego.  Są drobne wyjątki które można uwzględnić np lotki T. Hankeye to świetny model ale brak na nim gripa trzeba mieć talk albo wosk aby sie nie ślizgały, to sprzęt dla wąskiej grupy graczy. Środek ciężkości i kształt to sprawa indywidualna. Ale uważam że paradoksalnie mało popularne lotki ze środkiem ciężkości na tyle są bardzo "bezpieczne" na pierwszy zakup. W przypadku prostych barreli należy szukać  lotek z wyraźnym gripem zmienionym od połowy, łatwiej ustalić miejsce stałego chwytu. Ważniejszy jest typ gripa który położony jest na końcu lotki, ponieważ większość osób chwyta lotkę za połową barrela. W wielu modelach i to prestiżowych grip jest płożony bez sensu. Polecam szukać barreli z gładkim przejściem  w shaft, najlepiej bez zrębu albo minimalnym. Może się okazać ze będziemy potrzebować aby kciuk leżał częściowo na shafcie. Dobrze mieć micro grip na tym przejściu. Wbrew pozorom jest z tym problem, większość europejskich producentów jest ostro zacofana względem Japonii gdzie takie rzeczy standardowo uwzględniają. Ale w ofercie Targeta powinniśmy coś wypatrzyć.

 

Zmiana barrela

           Po czym poznać że z barrelem jest cos nie tak i nam nie leży? Niskie wyniki - to oczywiste ale mogą wynikać z szybkiej zmiany i braku akomodacji. Ważniejszą oznaką jest to że na wstępie musimy kombinować z shaftami i piórami aby ustabilizować lot lotki. To wyraźny sygnał że balans jest zachwiany a rzeczywiste preferencje mogą być różne od tego co się nam wydaje. Wyważony barrel zgrany z technika rzutu powinien się zachowywać w miarę poprawnie na każdym typie shafta ale w szczególności na medium lub midi. Jeśli eksperymenty z piórami, shaftami i próba zmiany techniki rzutu zawiodły to nieuchronnie zbliżamy się do zmiany barrela.

           Jeśli rzucało nam się zwyczajnie kiepsko to proponuje radykalną zmianę barrel z odmiennym środkiem ciężkości. Zmiana Phase2 na Phase3 ma równie wielki sens co siekierki na kijek. Widywałem osoby z 4-6 kompletami lotek o prostym barrelu gdzie zmiana polegała na różnicy 1g max 2g, typu gripa i wymiaru na długości w porywach do 2mm. Na pytanie czemu nie kupić czegoś zupełnie innego usłyszy się odpowiedz: „bo inne mi nie leżą”. A 4 komplety w zasadzie identycznych lotek mają leżeć?

           Jeśli lotki nam leżą ale nie dają pełnej stabilności to starałbym się skrócić barell o 4-5mm jeśli lotki są bardzo długie (powyżej 50mm) i zachować wagę, lub zwiększyć/zmniejszyć ich wagę ale zachowując wymiary na długość. Może się to wiązać z zakupem podobnych lotek w innej firmie bo cięższy model z naszej serii może mieć je drastycznie zmienione.